ધાર્મીકતા-એક પ્રસંગ

આજની આ બીજી પોસ્ટ પહેલી પોસ્ટ “ઉતાવળો અભીપ્રાય” સાથે કંઈક સંબંધ ધરાવે છે. અહીં પણ ઉતાવળો અભીપ્રાય જોવા મળે છે.

મારા એક મીત્ર ગીરીશભાઈએ એમના જીવનમાં બનેલી એક ઘટના વીશે કેટલાક સમય પહેલાં મને વાત કરી હતી. ગીરીશભાઈ પણ ન્યુઝીલેન્ડમાં જ રહે છે, પણ એમની આઈડેન્ટીટી ગુપ્ત રાખવા માટે મેં નામ બદલ્યાં છે. પ્રસંગ ગીરીશભાઈના જ શબ્દોમાં વર્ણવું છું.

મારા એક ઑપરેશન વખતે હોસ્પીટલ જવાનું થયું. વેઈટીંગ રુમમાં દાખલ થયાં ત્યારે એમાં બીજાં કેટલાંક લોકો પણ બેઠાં હતાં. મારી સાથે મારી પત્ની અને દીકરી પણ હતાં. રુમમાં દાખલ થયા પછી બેસવા માટે ડાબી બાજુની દીવાલ પાસે ત્રણચાર સીટ ખાલી હતી. શરુઆતની એ તરફની સીટ પર ત્રણ શ્વેત લોકો બેઠાં હતાં, જેમાં એક દર્દી બહેન આશરે ૨૦ની આસપાસની, એક ભાઈ લગભગ ૧૮-૧૯ની ઉંમરનો અને બીજાં બહેન આધેડ વયનાં હતાં. કદાચ એ એમનાં મમ્મી હશે.

દર્દી બહેનના પગ પર પાટો હતો. કદાચ એને એ પગનું ઑપરેશન કરવાનું હશે. એ બહેન વ્હીલચેરમાં બેઠાં હતાં. એણે પાટાવાળો પગ બીજી ખુરસી પર રાખ્યો હતો, કદાચ એ પગ એનાથી ફ્લોર પર રાખી શકાતો નહીં હોય-દુખાવાને કારણે.

એ લોકોની પછીની સીટ પર અમે બેઠાં ત્યાર બાદ મારી પત્નીનું કહેવું હતું કે પેલી શ્વેત દર્દી યુવતી એના તરફ જોયા કરતી હતી. મારી પત્ની સાડી પહેરે છે. અહીં હવે સાડી પહેરેલાં બહેનો બહુ જ ઓછાં જોવા મળે છે. પણ મારી પત્નીને એ યુવતીનું જોયા કરવાનું કારણ એવું લાગ્યું કે એને ઈન્ડીયન ગમતાં નથી. થોડી વાર પછી એ લોકો જગ્યા બદલીને એક ખુણામાં ત્રણ ખુરસી ખાલી હતી ત્યાં ખસી ગયાં. ત્યાં પણ પગ મુકવા માટે બીજી ખુરસી પેલા તરુણે લાવી આપી.

મારી પત્ની કહે કે એ યુવતી રેસીસ્ટ હતી આથી એ લોકો આપણી બાજુમાંથી ખસી ગયાં. એનો સ્વભાવ એવો હોવાને કારણે જ એનો પગ ભાંગ્યો હશે. એ એ જ લાગની છે.

મારી પત્ની ધાર્મીક છે, લોકો જે અર્થમાં ધર્મ સમજે છે તે અર્થમાં. દરરોજ ભગવાનના ફોટા આગળ દીવો કરે છે, પ્રાર્થના કરે છે. હીન્દુ ધર્મની ઘણી બધી માન્યતાઓનું પાલન કરે છે. પ્રાર્થનામાં “સર્વથા સૌ સુખી થાઓ, સમતા સૌ સમાચરો….” પણ ગાતાં મેં એને સાંભળી છે. આથી મેં એને કહ્યું, “તું આવી પ્રાર્થના કરે છે, તો આ યુવતી રેસીસ્ટ હોવાને કારણે એનો પગ ભાંગ્યો તે બરાબર જ છે, એ એજ લાગની છે એમ કેવી રીતે કહી શકે? ‘સર્વથા સૌ સુખી થાઓ’ એમ કહીએ એમાં સૌ એટલે બધાં જ આવી જાય. તારા જેવાં ધાર્મીક હોય તે જ સુખી થાય એમ તું માને છે? સૌમાં તો સજ્જન, દુર્જન, દુષ્ટ, પુણ્યાત્મા, પાપી બધાં જ. બધાં જ સુખી થાય એમ એક તરફ પ્રાર્થના કરે અને પાછાં અમુક લોક દુખ ભોગવે તે બરાબર જ છે એમ કહેવું એ તો વીરોધાભાસ થયો.”

આનો એની પાસે જવાબ ન હતો.

ગીરીશભાઈ કહે છે મને તો એમ લાગ્યું હતું કે એ લોકો પેલા ખુણામાં એટલા માટે ગયાં હતાં, જેથી બીજાં લોકોને અડચણ ન પડે – પેલાં દર્દી બહેને બીજી ખુરસી પર પગ મુકવો પડતો હતો એને કારણે. એ ખુણા તરફ આ વેઈટીંગ રુમમાં આવનારને જવાની જરુર પડવાની ન હતી. એ તરફ ખુણામાં બીજી કોઈ ખાલી ખુરસી બાકી રહેતી ન હતી. વળી કેટલો સમય વેઈટીંગ રુમમાં રોકાવું પડે તે નીશ્ચીત ન હતું.

આપણું મન જ આપણા સુખદુખનું કારણ હોય છે. એ લોકોના એ ખુણામાં ખસી જવાથી ગીરીશભાઈ કહે છે કે એ રુમમાંની પરીસ્થીતી જોતાં એમને તો કશું ખરાબ નહીં પણ સારું જ લાગ્યું હતું. બીજા લોકો વીષે જાણ્યા વીના કશું માની લેવું ન જોઈએ.

Tags:

2 Responses to “”

  1. kishan Says:

    I would like to invite you for visit my blog
    https://inspiredbyinfant.wordpress.com
    Please come and share your experience.

  2. ગાંડાભાઈ વલ્લભ Says:

    Thanks Kishan. I visited your blog and learned something new about Gujarati language.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s


%d bloggers like this: