Archive for the ‘માહીતી’ Category

જપાન

જુલાઇ 5, 2018

જપાન

(બ્લોગ પર તા. 5-7-2018 )

પિયુષભાઈના ઈમેલમાંના અંગ્રેજી વીડીઓ પરથી

અગણીત કારણોસર જપાન અદ્ભુત છે. પણ એની મહત્ત્વની બાબતને ત્રણ શબ્દોમાં મુકી શકાય: અન્યોનું ધ્યાન રાખવું. જપાનમાં લોકો બીજાઓનું ધ્યાન રાખીને વર્તે છે. એક સામાન્ય બાબત જોઈએ. એસ્કેલેટરનો ઉપયોગ કરતી વખતે બધા જ લોકો એવી રીતે એક લાઈનમાં રહે છે કે જેથી બીજાં લોકોને જલદી જવું હોય તો જવાની જગ્યા મળી રહે. બીજા દેશોમાં આ અંગે સુચના લખી રાખી હોય છે, પણ તેને ધ્યાનમાં લઈ એનો અમલ કોઈ કરતું હોતું નથી.

જપાનમાં દરેક જણ યોગ્ય રીતે વર્તે છે, જેથી જીવવું બીજાં બધાંને માટે સરળ  બની રહે. ભરચક સબવેમાં પણ તમે એક ઉંઘ ખેંચી લઈ શકો, કેમ કે ત્યાં કોઈ જાતની વાતચીત લોકો કરતાં હોતાં નથી, બીલકુલ શાંતી હોય છે.

જપાનમાં બધી જ શેરીઓ તદ્દન સ્વચ્છ હોય છે, કેમ કે લોકો કચરો ગમે ત્યાં ફેંકતાં નથી. જપાનમાં તમે જાણે રાજવંશી હો એવું અનુભવશો, કેમકે લોકો તમને નમી નમીને સ્મીત સહીત તમારી સેવા બજાવશે. ત્યાંની સંસ્કૃતી માની ન શકાય તેવું સલામત વાતાવરણ પેદા કરે છે, જે આજના સમયનું એક આશ્ચર્ય છે. ઘણી ઘરાકીવાળાં ખાવાના કાફેમાં પણ તમે તમારો ફોન કે લેપટોપ ભુલી જાઓ તો પણ એ ચોરાઈ નહીં જાય. તમારી સાઈકલ તમે બહાર મુકીને શોપમાં જાઓ, અને પાછા આવો ત્યારે તમને એ ત્યાં જ જોવા મળશે. એને લોક કરેલી ન હોય અને કોઈ પણ એ લઈને ચાલતું થઈ શકે તેમ હોય તો પણ. કેમ કે જપાનમાં એવું કોઈ કરતું જ નથી. ઈગ્નીશનમાં ચાવી રહી ગયેલી હોય તેવાં સ્કુટર પણ તમને શેરીઓમાં જોવા મળશે.

જે સમાજે લોકો બીજાંઓની દરકાર કરે એવી સંસ્કૃતી વીકસાવી હોય ત્યાં જીવન સહુને માટે સુગમ બની જાય છે. આ બોધ બાકીની દુનીયાએ જપાન પાસેથી લેવા જેવો છે.

Advertisements

મૃત્યુ સમયે દીલગીરી

જૂન 8, 2018

મૃત્યુ સમયે દીલગીરી

(બ્લોગ પર તા. 8-6-2018 )

એક ઑસ્ટ્રેલીઅન નર્સે સેંકડો દર્દીઓની તેમના અંતીમ દીવસોમાં સંભાળ લીધી હતી. એ કહે છે કે જ્યારે દર્દી છેલ્લા શ્વાસ લેતો હોય છે ત્યારે એને સૌથી વધુ પસ્તાવો થતો હોય તે વીષે એ જણાવે છે. એમાં લોકોએ વધારેમાં વધારે જે પાંચ હકીકત કહી છે તે નીચે મુજબ છે.

  1. જે રીતનું જીવન જીવવાની મારી ઈચ્છા હતી તે મુજબ જીવવાની હીંમત મારાથી રાખી શકાઈ નહીં, પણ બીજાં લોકો જે ઈચ્છતાં હતાં તે મુજબ જીવન જીવાઈ ગયું. મારું જીવન મારી રીતે જીવી ન શકાયું એનો મને પસ્તાવો થાય છે.
  2. મને પસ્તાવો થાય છે કે મારા જીવનમાં મારે આટલી સખત મહેનત કરવી જોઈતી ન હતી.
  3. મને એ બાબત પસ્તાવો થાય છે કે મારી લાગણી મારાથી વ્યક્ત કરી ન શકાઈ. મારામાં એ જણાવવાની હીંમત હોત એમ હું ઈચ્છું છું.
  4. મને પસ્તાવો થાય છે કે મારાથી મારા મીત્રોના સંપર્કમાં રહી ન શકાયું.
  5. મને પસ્તાવો થાય છે કે મેં મારી જાતને આનંદ માણવા ન દીધો. મારાથી સતત આનંદમાં રહી ન શકાયું.

જીવન દરમીયાન આપણે ધન-વૈભવ પાછળ દોડીએ છીએ, અને સ્વાસ્થ્ય, પરીવાર કે નીતી-ધર્મની પરવા કરતાં નથી. કદાચ આમાં બદલાવ લાવવાનો સમય પાકી ગયો છે. આપણે સમયસર ચેતી જવું જોઈએ અને જીવનમાં યોગ્ય બાબતોને જ મહત્ત્વ આપવું જોઈએ.

આરતી અને રાકેશ

જૂન 4, 2018

આરતી અને રાકેશ

(બ્લોગ પર તા. 4-6-2018 )

(નોંધ: કેટલાંક વર્ષ પહેલાં એક લગ્ન વખતે મેં કહેલા આ શબ્દો અહીં રજુ કરું છું. વર-વધુનાં આ બંને નામ સાચાં છે. એ નામોના અર્થનો વીચાર કરતાં મને બહુ સુખદ આશ્ચર્ય થયેલું, આથી જ આ સરસ યુગલ વીશે અહીં મુકવાની ઈચ્છા થઈ.)

આરતી અને રાકેશ આજે લગ્નગ્રંથી વડે જોડાયાં. ગ્રંથી એટલે ગાંઠ. આ બંને નામોનો કેવો સરસ મેળ છે એ વીશે અને આ ગાંઠ બાબત પણ જરા વીચારવા જેવું છે, તેના વીશે થોડી વાત જોઈએ. લગ્નની ગાંઠ એ બીજી ગાંઠ જેવી સ્થુળ નથી, સુક્ષ્મ છે. સ્થુળ ગાંઠ તો કઠે, ખુંચે, દેખાયા કરે, પણ આ ગાંઠ એવી નથી. જેમણે સુતર કાંત્યું હશે (આપણા દેશ ભારતમાં ઘણા સમય સુધી મેં જાતે કાંતેલા સુતરની ખાદીનાં કપડાં પહેર્યાં હતાં.) તેમને ખ્યાલ હશે કે કાંતતી વખતે તાર તુટી જાય તેને સાંધીએ ત્યારે ગાંઠ દેખાતી હોતી નથી, જોડવા છતાં. આ ગાંઠ તેવી છે. આ જોડાણ તેવું છે.

બીજી એક વાત કહું? આપણા ભારતીય સમાજમાં બે પ્રકારે સંબંધો બને છે, જન્મથી અને સગાઈથી. માબાપ અને સંતાન, ભાઈ અને બહેન, કાકા અને ભત્રીજા વગેરે ઘણા બધા સંબંધો જન્મથી બને છે. અને અરસપરસ પ્રેમ, લાગણી જન્મે છે. પણ લગ્નનો સંબંધ સગાઈથી બને છે. પહેલાં તો એની વીધી કરવામાં આવતી, આજે પણ કેટલાક લોકો પરંપરાને અનુસરી એ સગાઈની વીધી કરે છે, પણ આજે ખરેખર આ સંબંધ સગાઈથી નહીં પ્રેમ વડે બને છે. બે વ્યક્તી પહેલાં તો એકબીજાથી અજાણ હોય છે, પછી પરીચયમાં આવે છે અને એકબીજા પ્રત્યે પ્રેમ જન્મે છે. પછી સગાઈ થાય છે. પહેલાં સગાઈ થતી અને પછી પ્રેમ. કેમ કે પહેલાં લગ્નો ગોઠવવામાં આવતાં અને પછી સગાઈ કરવામાં આવતી.

હવે જોઈએ આરતીની વાત. આરતી શબ્દનો એક અર્થ છે ઈચ્છા, હોંસ. પણ આરતીનો બીજો પણ બહુ અગત્યનો અર્થ છે અને તે છે શાંતી, વીરામ. હવે આપણે જાણીએ છીએ કે ઈચ્છા, હોંસ પુરી થયા પછી શાંતી થાય, વીરામ આવે. આમ આ બે અર્થ એક જ શબ્દમાં છે. કેવું સરસ ચમત્કારી નામ છે!! પણ થોભો, હજુ વધુ આશ્ચર્ય છે આ નામના અર્થમાં. આરતી શબ્દનો ત્રીજો અર્થ છે વૈરાગ્ય, ત્યાગવૃત્તી, નીવૃત્તી. છે ને અદ્ભુત મેળ!!! શાંતી મળ્યા પછી, વીરામ કર્યા પછી ત્યાગવૃત્તી, વૈરાગ્ય જન્મે. અને પછી આપોઆપ નીવૃત્તી આવે.

અને રાકેશ એટલે? રાકેશ શબ્દનો અર્થ જાણો છો? હા, એ અર્થ પણ બહુ મઝાનો છે. રાકેશ શબ્દ બન્યો છે રાકા અને ઈશ વડે. રાકા એટલે પુર્ણીમા, ઈશ એટલે સ્વામી. પુર્ણીમાનો સ્વામી કોણ? ચંદ્રમા. આમ રાકેશ એટલે પુર્ણીમાનો ચંદ્રમા. પણ આ ચંદ્રને ભગવાન શંકરે ધારણ કર્યો છે. આથી રાકેશનો બીજો અર્થ શંકર ભગવાનનું નામ પણ છે. અને શંકર ભગવાન અને વૈરાગ્યના ગાઢ સંબંધ વીશે તો બધા જાણે જ છે. છે ને સુંદર મેળ આરતી અને રાકેશ!!

વૃદ્ધાવસ્થા વીશેની ભ્રમણાઓ

મે 17, 2018

વૃદ્ધાવસ્થા વીશેની ભ્રમણાઓ

(બ્લોગ પર તા. 17-5-2018)

ચેતવણી: ઉપચારો યોગ્ય આરોગ્ય ચીકીત્સકની સલાહ અને દેખરેખ હેઠળ પોતાની જવાબદારી પર પોતાને અનુકુળ હોય તો જ કરવા. આ માહીતી માત્ર શૈક્ષણીક હેતુસર આપવામાં આવે છે.

૧. ઘરડા થતાં કાયમ માંદા રહી બીજાંઓને ભારરુપ થઈ જઈશું: આ માન્યતા બરાબર નથી. ઉંમર વધવાથી શારીરીક શક્તી ઘટે છે, પરંતું યોગ્ય પોષક તત્ત્વોવાળો પાચક આહાર પોતાની પાચનશક્તી અનુસાર લેવામાં આવે, કસરત અને યોગ કરવાનું ચાલુ રાખવામાં આવે તો માંદા પડવાની શક્યતા ઘટી જાય છે.

૨. ઘડપણમાં હાડકાં નબળાં પડી જાય છે: જો પુરતું ધ્યાન રાખી પચી શકે તેવા કેલ્શીયમયુક્ત પાદાર્થોનો યોગ્ય પ્રમાણમાં આહારમાં સમાવેશ કરતા રહેવામાં આવે તો હાડકાં બાબત ખાસ કોઈ સમસ્યાનો ડર રાખવાની જરુર નથી.

૩. ઉમ્મર વધતાં સાંધાઓમાં દુખાવો થાય જ: એ ખરું કે વધતી ઉમ્મર સાથે પાચનશક્તી નબળી પડે આથી વાયુવીકારની શક્યતા રહે. એનાથી દુખાવો થાય. પરંતુ જો ખાવાપીવામાં યોગ્ય કાળજી રાખવામાં આવે અને ઉપર જણાવ્યું તેમ યોગ્ય કસરત, ખાસ કરીને યોગાસનની કસરત કે ચાલવાની કસરત અથવા તમને અનુકુળ કોઈ પણ કસરત કરવાનું કે રમત રમવાનું ચાલુ હોય તો આ મુશ્કેલી પણ મોટા ભાગે નીવારી શકાય તેમ છે.

૪. ઘરડાં લોકોની ઉંઘ ઓછી થઈ જાય છે: આ પણ એક ભ્રમણા છે. કેમ કે ઉંઘનો આધાર માણસની માનસીક સ્થીતી પર રહે છે. જો કોઈ સમસ્યા સતાવતી ન હોય, કોઈ બાબત ચીંતા કરતા રહેવાની ટેવ ન રાખો તો ઉંઘની સમસ્યા રહેતી નથી. કેટલાક વૃદ્ધ લોકો પોતાની યુવાનીમાં જેટલી ઉંઘ લેતા હોય તેના કરતાં વધુ ઉંઘ પણ લેતા હોય છે. કેમ કે તેમને હવે નોકરીએ જવાનું, દુકાન ચલાવવાનું કે કોઈ પણ વ્યવસાયમાં રોકાવાનું ન હોવાથી વધુ સમય ઉંઘ માટે મળી રહે છે, જેનો લાભ તેઓ નીરાંતે ઉંઘવામાં લઈ શકે છે. હા, એ ખરું કે આઠ કલાકથી વધારે ઉંઘવાથી કોઈ વધુ ફાયદો થાય એમ માનવાની જરુર નથી. સીવાય કે કોઈ શારીરીક તકલીફને કારણે વધુ આરામની જરુર હોય.

૫. વૃદ્ધ લોકોને એકલતા પસંદ હોય છે: હવે તો ઘણા લોકો નીવૃત્ત થવાને બદલે નોકરી કે વ્યવસાયમાં ચાલુ  રહેવાનું અથવા તો કોઈ બીનવેતન સેવા કરવાનું પસંદ કરે છે. પ્રવૃત્તીમય રહેતા લોકોને જીવન જીવવાનું વધુ સરળ લાગે છે, અને તેઓ બીજાઓની સરખામણીમાં લાંબું જીવતા પણ જોવા મળે છે. કારણ કે એ રીતે વધુ ને વધુ મીત્રો મળી રહે અને મીત્રોના સંપર્કમાં રહેવાથી જીવન આનંદીત રહેતાં વધુ જીવવાની સંભાવના રહે છે.

૬. માનસીક શક્તીમાં ઘટાડો: બધા લોકોની બાબતમાં આમ બનતું નથી. કેટલાક લોકોનું મગજ વૃદ્ધાવસ્થામાં પણ ખુબ તેજ હોય છે. મગજને પોષણ આપનાર સુપાચ્ય આહારદ્રવ્યો લેવાનું ચાલુ રાખવાથી માનસીક શક્તીમાં ઘટાડો થવાની ચીંતા કરવાની જરુર રહેતી નથી. યાદ રાખવા માટેની કેટલીક ટ્રીક પણ હોય છે, જેનાથી સ્મરણશક્તી જાળવી રાખી શકાય. એક ટ્રીક હું વાપરું છું તે પતી-પત્નીના નામના આદ્યાક્ષરો જેમ કે દિન – દિલીપ અને નયના. આવી અન્ય જુદી જુદી ટ્રીક તમે તમારા માટે શોધીને, બનાવીને વાપરી શકો.

૭. વૃદ્ધ લોકોની કાર્યક્ષમતા નજીવી થઈ જાય છે: એવું નથી. ઘડપણમાં પણ દરેક પ્રકારની કાર્યક્ષમતા જાળવી શકાય છે. વૃદ્ધોએ બધી બાબતમાં બીજાઓ પર જ આધાર રાખવો પડે છે એમ માનવાની જરુર નથી. એથી ઉલટું ઘણી બાબતોમાં એમની સલાહ પોતાના વીશાળ અનુભવને લઈને બહુ જ કીમતી હોય છે.

૮. ખાવાપીવામાં ફેરફાર: આ બાબતનું ખાસ ધ્યાન વૃદ્ધ લોકોએ રાખવાનું રહે છે. જો શારીરીક અને માનસીક બધા પ્રકારનું સ્વાસ્થ્ય જાળવી રાખવું હોય તો યુવાનીમાં જે પ્રકારના અને જે પ્રમાણમાં આહાર અને વીહાર હતા તે ચાલુ રાખી શકાય નહીં. પહેલાં કરતાં હવે વૃદ્ધ થયા પછી આહાર-વીહારમાં પોતાને શું અને કેટલું અનુકુળ છે તેનો ખ્યાલ કરીને તે મુજબ જ પસંદગી કરવી જોઈએ.

૯. શરીર-મન પર ઉંમરની અસર દેખાવી સ્વાભાવીક છે: એમાં કોઈ તથ્ય નથી. અમુક બાબતો આપણે બદલી શકતા નથી, પણ આપણા વીચાર અને દૃષ્ટીકોણ પોતાને વીશે તેમ જ અન્ય લોકો બાબત, આપણી જીવનશૈલી વગેરે ઉપર ઉંમરની અસર દેખાવાનો આધાર રહેલો છે. આપણે જોઈએ છીએ કે કેટલાક લોકો પોતાની ઉંમર કરતાં ઘણા જ યુવાન દેખાતા હોય છે. જો આપણે પોતાને બધી રીતે સ્વસ્થ રાખી કાયમ યુવાન જોતા રહીએ તો શરીર-મન પર ઉંમરની કોઈ ખાસ અસર આપણે ધારીએ તેવી દેખાશે નહીં.

જસ્ટીન ટ્રુડો – કેનેડાના વડાપ્રધાનના શબ્દો

મે 13, 2018

જસ્ટીન ટ્રુડો – કેનેડાના વડાપ્રધાનના શબ્દો

Justin Trudo

(મને મળેલ એક ઈમેલનું ગુજરાતી – સહુને જાણ કરવાની નોંધ સાથે)

મને ખબર છે કે પદ્વીદાન સમારંભનાં પ્રવચનો વીવીધ પ્રકારનાં મહાન લક્ષ્યો સીધ્ધ કરવાના મંત્રોનો બોધ આપનારાં હોય છે. અને તે મહત્ત્વનાં પણ હોય છે. છતાં મને લાગે છે કે એટલું જ મહત્ત્વ નાની નાની બાબતોને મહાન રીતે કરવાના વીચારનું પણ છે. જરા ધ્યાન આપજો. જીવન જીવવાનો એ સુંદર તરીકો છે. જુદા જુદા લોકો એનું અર્થઘટન જુદી જુદી રીતે કરશે.

હું તમને થોડાં ઉદાહરણો આપું છું – નાની બાબતોને મહાન રીતે કરવાનાં ઉદાહરણો. જો તમે ખરેખર દાન કરવામાં માનતા હો તો દર મહીને દસ ડૉલર કોઈ સેવાભાવી સંસ્થાને નીયમીત દાન કરવું. મધર્સ ડે સીવાય પણ તમારી મધરને પુષ્પગુચ્છ મોકલવું. તમારાથી સાવ ભીન્ન દેખાતી વ્યક્તી સાથે મીત્રતાપુર્ણ વાતચીત કરવી. તડકો હોય તે દીવસે કારને બદલે સાઈકલ વાપરવી. તમે જાણતા હો કે નહીં, પણ આ બાબતો ઘણી મહત્ત્વની છે.

પેલા દસ ડૉલર એક છોકરીને પાઠ્યપુસ્તક ખરીદવામાં કામ લાગશે, જે એ વીના કદાચ વધુ ભણી ન શકત. પુષ્પગુચ્છ કંઈ નહીં તોયે મધરને એક આખું વીક પ્રફુલ્લીત રાખશે. પેલા અજાણ્યા માણસની, તમારા નવા મીત્ર સાથેની વાત, તમને તમારી જાતને સાવ નવા જ પરીપ્રેક્ષ્યમાં સમજવામાં મદદગાર થશે. અને પેલી સાઈકલ? ખરેખર એ સાઈકલ આપણા આ ગ્રહને બચાવે છે.

તમારાં કર્મો, આજનાં અને આવતી કાલનાં, નાનાં અને મોટાં તત્કાલીન પરીણામકારી છે. આથી માયાળુ બનો, આભારવશ બનો, નમ્ર બનો અને દ્વાર ખુલ્લાં રાખો.

અંતીમ સમય

મે 2, 2018

અંતીમ સમય

(બ્લોગ પર તા. 2-5-2018)

અંતીમ સમય, મૃત્યુની ઘડી વીષે એકવાર મરણાસન્ન લોકોની સંભાળ રાખનાર એક જણનો અનુભવ જાણવા મળ્યો હતો. એ બહેન હોસ્પીટલોમાં અને વૃદ્ધાશ્રમોમાં વૃદ્ધોની સંભાળ લેતાં હતાં. તેમને પ્રશ્ન કરવામાં આવ્યો હતો, “તમે એવાં કેટલાં લોકોને જોયાં છે કે જે તેમના મૃત્યુ સમયે ખરેખર ખુબ જ પીડા ભોગવતાં હોય?”

તેમણે કહ્યું, “હજારો લોકો સાથે મને થયેલા અનુભવમાં બહુ જ ઓછાં લોકો મરતી વખતે પીડા કે દુખ ભોગવતાં મારા જોવામાં આવ્યાં છે.”

એનું કારણ એ છે કે મૃત્યુ સમયે આપણા જ્ઞાનતંત્રની સંવેદન અનુભવવાની શક્તી ક્ષીણ થઈ જાય છે કે કેટલાક સંજોગોમાં બીલકુલ બંધ થઈ જાય છે. આપણા વીચારો સ્થગીત થઈ જાય છે અને લાગણીઓ, ઉર્મીઓ છેલ્લી ઘડીમાં લુપ્ત થઈ જાય છે. આથી લોકો બહુ જ શાંતીપુર્વક દેહ છોડી શકે છે; અથવા કહો કે દેહમાંથી ચૈતન્ય, જીવ, આત્મા – જે કહો તે નીકળી જઈ શકે છે.

આપણને લગભગ બધાંને પાકી વયે શાંતીપુર્વકનું મૃત્યુ આવે એવી ઈચ્છા હોય છે. પણ કદાચ બધાંના નસીબમાં એવું ન પણ બને. કોઈ વીસીમાં, ત્રીસીમાં, ચાળીસીમાં કે બાળવયે પણ મરણનો ભોગ બની જાય છે. તે વખતે તેમને મરવાનું બીલકુલ પસંદ ન હોય એ સ્વાભાવીક છે. એ લોકોને ત્યારે પ્રશ્ન થાય, “મને જ કેમ આવું? આ કંઈ બરાબર નથી.” પણ આનો કોઈ જવાબ નથી.

 

દર્દથી પીડાતા, અસાધ્ય રોગોથી પીડાતા અને હોસ્પીટલમાં કટોકટી વીભાગમાં દાખલ કરવામાં આવેલા લોકોની સેવા કરતા લોકોએ જોયું છે કે મૃત્યુ સમયે કોઈક જ લોકો અસહ્ય પીડા ભોગવતાં હોય છે. અંતીમ સમયે મોટા ભાગનાં લોકો બહુ જ શાંતીથી વીદાય લે છે. એનું કારણ આપણા જ્ઞાનતંત્રની કુદરતી રીતે રચના જ એ પ્રકારે કરવામાં આવી છે કે મરણ સમયે સંવેદન અનુભવવાની ક્ષમતા લગભગ નષ્ટ થઈ જતી હોય છે. કુદરત આપોઆપ વીચારશુન્યતાની સ્થીતી પેદા કરે છે, તથા લાગણી અનુભવવાની પ્રક્રીયા પણ લગભગ શુન્ય બની જાય છે. આથી લોકો બહુ જ શાંતીપુર્વક મૃત્યુને વરે છે.

જો કે કોઈક કીસ્સામાં આથી ઉલટું પણ જોવામાં આવે છે. અંતીમ સમય બધાં માટે હંમેશાં  શાંતીપુર્વકનો જ હોય છે એવું નથી. તેમ છતાં મૃત્યુ આપણે ધારીએ તેવું કાયમ મુશ્કેલ કે દુખદાયક હોતું નથી. ઘણુંખરું એ સહજ હોય છે. સામાન્ય રીતે વૃદ્ધ લોકો વીદાય લેવા રાજી હોય છે. એમના માટે દેહ પહેલાં જે હતો તે હવે નથી રહ્યો. કોઈ કોઈ તો કદાચ છેલ્લે દેહ અનુભવી શકતાં નથી હોતાં, કે દેહથી થાકી ગયાં હોય છે. દેહથી પોતાંને અળગાં કરી દીધાં હોય છે,  આથી છોડી દેવા રાજી હોય છે. હાલમાં જ આવો એક અનુભવ મારા જાણવામાં આવ્યો જેમાં લગભગ 83 વર્ષના એક વૃદ્ધ પુરુષે કહ્યું હતું કે હવે મારે બીજી કોઈ પળોજણ જોઈતી નથી, મને વીદાય લેવા દો. જો કે આ બાબત બધાં જ વૃદ્ધોને લાગુ પડતી નથી, કેટલાંક વૃદ્ધ લોકો મૃત્યુ સમયે ખુબ ડરી પણ જતાં જોવામાં આવ્યાં છે.

તમે આ જાણો છો?

એપ્રિલ 29, 2018

તમે આ જાણો છો?

(બ્લોગ પર તા. 29-4-2018)

KickassFacts.comના સૌજન્યથી (પીયુષભાઈ દ્વારા મળેલી એક અંગ્રેજી ઈમેલ પરથી)

  1. ટાઈટેનીકની જળસમાધી વખતે એક પણ એન્જીનીઅર ભાગી ગયો ન હતો. બધા જ સ્ટીમર પર રહ્યા હતા અને પાવર ચાલુ રાખ્યો હતો જેથી મુસાફરો સ્ટીમર છોડી જઈ બચી શકે.
  2. ન્યુયોર્કના 9/11ના બનાવ પછી અમેરીકામાં 1600 લોકો વાહન અકસ્માતમાં મરી ગયાં. કારણ કે લોકોએ વીમાનમાં મુસાફરી કરવાનું ટાળી ડ્રાઈવીંગ કરવાનું શરુ કર્યું હતું.
  3. જ્યારે બાળ અભીનેતા લેકી કુગર 18નો થયો ત્યારે તેને ખબર પડી કે એની બધી જ કમાણી (68 મીલીઅન ડૉલર) એની મમ્મીએ ખર્ચી નાખેલી. એની મમ્મીએ કહેલું, “જેકીને એક પણ પૈસો આપવા બાબત કોઈ કાયદો નથી. બાળક 21 વર્ષની ઉંમર સુધી જે કંઈ કમાય તે એનાં માબાપનું થાય છે.” આ પછી બાળકલાકારોના રક્ષણ માટે ‘કુગન બીલ’ પસાર થયું હતું.
  4. 1999માં એક ઑસ્ટ્રેલીઅન બીલ મોર્ગનને 14 મીનીટ સુધી મૃત જાહેર કરવામાં આવેલો. પછીથી એનામાં જીવ આવ્યો અને એકદમ સાજોનરવો થઈ ગયેલો. આ સજીવનની ઉજવણી કરવા માટે એણે સ્ક્રેચ કાર્ડ ખરીદ્યો અને 27000 ડૉલરની કાર જીત્યો. ન્યુઝવાળાઓએ એને સ્ક્રેચ કાર્ડવાળા પ્રસંગનું પુનરાવર્તન કરવા કહ્યું. એણે ફરીથી કાર્ડ લીધો અને જેકપોટમાં 2,50,000 ડૉલર જીત્યો.
  5. કેલીફોર્નીઆનો એક ચેતાતંત્ર વીજ્ઞાની (ન્યુરોસાયન્ટીસ્ટ) 67 વર્ષ સુધી માત્ર દ્વીપરીમાણમાં – લંબાઈ અને પહોળાઈમાં જ જોઈ શકતો હતો. એને ઉંડાઈનો કોઈ ખ્યાલ આવતો નહીં. જ્યારે એણે હ્યુગો મુવી 3ડી ચશ્મા પહેરીને જોયું ત્યારે એના મગજમાં એકાએક ક્લીક થયું અને એ ત્રીપરીમાણ જોતો થયો.
  6. રશીયામાં રમાયેલ 2014ના શીયાળુ ઓલમ્પીકમાં આપવામાં આવેલા કેટલાક મેડલમાં રશીયામાં પડેલા ઉલ્કાના ટુકડા પણ મુકવામાં આવ્યા છે.
  7. બીજા વીશ્વયુદ્ધમાં લેનીનગ્રાદ પરની ચડાઈ અને ઘેરા વખતે સોવીયેતના 9 વીજ્ઞાનીઓ ભુખમરાથી મૃત્યુ પામ્યા. દુનીયાની સૌથી મોટી બીયારણ બેન્કના રક્ષણ માટે તેઓ ભુખે મરી ગયા, પણ બી માટેનું અનાજ વગેરે ખાઈને જીવ બચાવ્યો નહીં, કેમ કે એમને એમના દેશના ભવીષ્યની ચીંતા હતી.
  8. કોકાકોલાની રહસ્ય ફોર્મ્યુલા જ્યારે ત્રણ જણાએ પેપ્સીને વેચવાનો પ્રયાસ કર્યો, ત્યારે પેપ્સીએ કોકાકોલાના માલીકોને જાણ કરી દીધી અને એફ.બી.આઈ.ને ફોન કર્યો.
  9. પ્રખ્યાત બોક્ષર સુગર રે રોબીન્સને એક બોક્ષીંગમાં ભાગ લેવાની ના પાડી, કેમ કે એને સ્વપ્ન આવેલું કે એ મેચમાં એના હરીફનું એના હાથે મોત થશે. એક પાદરીએ એને એ બાબતમાં સમજાવ્યો અને ખાતરી કરાવી કે એવું કશું નહીં થાય, આથી એ બોક્ષીંગ રમવા રીંગમાં ગયો, અને એના હરીફ જીમી ડૉયલનું સુગરના હાથે મૃત્યુ થયું.
  10. જેમ્સ હેરીસન જ્યારે 13 વર્ષનો હતો ત્યારે એક ઑપરેશનમાં એને 13 લીટર લોહી આપવું પડ્યું હતું. જ્યારે એ 18નો થયો ત્યારે એણે રક્તદાન કરવાની ઈચ્છા બતાવી. એવું જોવામાં આવ્યું કે એના લોહીમાં એવું એક રોગપ્રતીકારક રસાયણ હતું જે કોઈક જ લોકોમાં હોય છે. એ રસાયણ મકાકી વાંદરાને લગતા રોગ સામે રક્ષણ આપે છે. એણે એના જીવન દરમીયાન 1000 વખત રક્તદાન કરી વીસ લાખ લોકોને જીવીતદાન આપી રેકોર્ડ સ્થાપ્યો છે.
  11. વાણીજ્યમાં હવે ઝડપનું મહત્ત્વ એટલું બધું વધી ગયું છે કે ત્રણ કરોડ ડૉલરના ખર્ચે એટલાન્ટીક મહાસાગર ફરતે કેબલ નાખવામાં આવ્યો છે, જેનાથી લંડન અને ન્યુયૉર્ક વચ્ચે સંદેશા વ્યવહારમાં 5 મીલીસેકન્ડની ઝડપ વધશે.
  12. જો સત્તાવાળાઓએ લાન્સ આર્મસ્ટ્રોન્ગનો ફ્રાન્સની સાઈકલ હરીફાઈનો મેડલ બીજાને આપવો હોય જેણે પોતાના જીવનમાં કદી પણ બીનઅધીકૃત શક્તીઔષધ ન લીધું હોય તો તે 23મા ક્રમે આવેલા હરીફને આપવો પડે. (આવી રમતોમાં આટલા મોટા પ્રમાણમાં ડોપીંગ ચાલે છે.-ગાંડાભાઈ)

ટેવમાંથી શી રીતે મુક્ત થવું

જાન્યુઆરી 1, 2018

ટેવમાંથી શી રીતે મુક્ત થવું
બ્લોગ પર તા. 1-1-2018

સૌજન્ય લીઓ બબૌતા (ઝેનહેબીટ્સ.નેટ)
પડેલી ટેવમાંથી મુક્ત થવા માટે
૧. શરુઆત થોડા જ નાના સરખા ફેરફારથી કરવી
૨. એક સમયે માત્ર એક જ ફેરફાર કરવો
૩. વર્તમાનમાં જીવો અને તમારી પ્રવૃત્તીમાં આનંદમગ્ન રહો
૪. દરેક તબક્કે તમને મળેલી સફળતા બદલ તમારી જાતનો આભાર માનો
તમે કેટલીયે વાર કંઈક સરસ વાંચીને ઉમદા વીચારોથી પ્રેરાઈ તમારી ટેવમાંથી મુક્ત થવાનું વીચાર્યું હશે, પણ કશો અમલ કરી શક્યા? નક્કી કરવા છતાં પોતાની ટેવ બદલી ન શકાવાથી ભારે નીરાશા સાંપડે છે.
પણ એ માટે ગાડીને ગીઅરમાં નાખવી પડે. મને યાદ છે, અગણીત સમયે મને કેટલીયે બાબત શરુ કરવાની પ્રેરણા થઈ હતી, પણ પછી જ્યાંનું ત્યાં જ. મારે મેરાથોન દોડવું હતું, પુસ્તક લખવું હતું, મારો બ્લોગ શરુ કરવો હતો, વજન ઘટાડવું હતું, દેવામાંથી મુક્ત થવું હતું, વહેલા ઉઠવાનું ચાલુ કરવું હતું, જીવનને સરળ બનાવવું હતું. પણ આ બધાંમાંથી હું કશું જ કરી ન શક્યો. હું ઘણો જ વ્યસ્ત હતો. થાકી ગયો હતો. મારે બીજું ઘણું બધું કરવાનું હતું. પણ એ ખરેખર તો બધાં બહાનાં હતાં.
પણ પછીથી મને કેટલીક બાબત શીખવા મળી જેનાથી સુંદર સફળતા મળી. અને એકાદ વર્ષમાં ઉપરોક્ત બધી બાબતો મેં પાર પાડી. બહાનાં બધાં હારી ગયાં.
આ રહી મારી કહાણી.
જે કરવા માગતા હો તેને વીશે કોઈને કહો કે તમે એ કરવાના છો. જો તમે માત્ર તમારા મનમાં જ એ કરવાનું નક્કી કરો તો તમને એના નીશ્ચયનું બળ મળતું નથી. ઉઠતાંની સાથે તમારી નજીકના કોઈકને કહો – તરત જ. અથવા કોઈને ઈમેલ કરો. હવે એ માટે સમય કાઢવો પડશે. ઘણા લોકો આ પહેલે તબક્કે તો પહોંચે છે, પણ આ બીજું પગલું ભરવાનું શું? એ માટે દરરોજ માત્ર દસ જ મીનીટની જરુર હશે, પણ એ સમય કાઢવો શી રીતે? ક્યારે કરશો? તમારા રુટીનમાં એને કઈ જગ્યાએ મુકશો? જો તમારું કોઈ રુટીન નીશ્ચીત ન હોય તો પણ દરરોજ તમે કોઈ ને કોઈ પ્રવૃત્તી કરો જ છો. ઉઠવું, દાતણપાણી, શાવર, નાસ્તો કે પછી મોડા ઉઠ્યા હો તો બપોરનું ભોજન, કંપ્યુટર પર ઈમેલ વગેરે, કામ પર કે સ્કુલમાં. સાંજે આવીને સાંજનું ખાવાનું અને સુઈ જવાનું. આમાંથી કોઈ એક જગ્યાએ એને ગોઠવવું જ રહ્યું. માત્ર દસ મીનીટ.
શરુઆત બહુ ઓછાથી જ કરવી. ઘણા લોકો શરુઆતમાં જ વધુ પડતું કરી નાખવાનો નીર્ણય લેવાની ભુલ કરે છે. પરંતુ જો તમે પહેલેથી જ એક કલાકની કસરત કરવાનો કે કંઈકમાં પારંગત થવા બે કલાકની પ્રેક્ટીસ કરવાનો નીર્ણય લો તો એ તમે કરી શકશો એની શક્યતા બહુ જ નજીવી છે. અરે, રોજની ૩૦ મીનીટ પણ બહુ વધારે પડતી ગણાય. શરુઆત માત્ર ૧૦, કે ૫ કે માત્ર ૨ મીનીટ રોજની કાઢવાનો નીર્ણય લઈ શકાય.
ખરેખરો નીશ્ચય કરો. મોટા ભાગના લોકોની અસફળતાનું કારણ તેમનો નીશ્ચય ડગુમગુ હોય છે. તમારો ઈરાદો તમે કોઈકને કહ્યો છે અને તમે માનો છો કે તમે ખરેખર એ કરવાનો નીર્ણય લીધો છે, પણ ના ભાઈ, તમે તમારા નીર્ણમાં પાક્કા નથી. જો તમે ખરેખર કરવા જ માગતા હો તો તમારા બ્લોગ પર લખો, ફેસબુકમાં લખો, કે ટ્વીટરમાં લખો. ૧૦૦ લોકોને જાણ કરો. એના પર પૈસા મુકીને શરત લગાવો. તમારે કરવું જ પડે એ માટે લોકો તમને ઉત્તરદાયી ઠેરવે એવું કરો.
તમને કોઈ રીતે યાદ અપાવે તેવું કરો. શરુઆત કર્યા પછી ભુલી જવાનું સહજ હોય છે. જો સવારે ઉઠીને તરત ૧૦ મીનીટ દોડવા જવાનું તમે નક્કી કર્યું હોય તો એ ભુલી ન જવાય તે માટે તમારે કંઈક કરવું પડે. તમારા દોડવાના જોડા તમારા બેડની બાજુમાં રાખીને સુઈ જવું, કે દોડવાનાં કપડાં પહેરીને સુવું. મોટી સાઈન તરત નજરે પડે તેમ મુકી રાખો. કંપ્યુટર પર લખાણ ચોંટાડીને મુકો. ફોનમાં એલાર્મ મુકો.
જ્યારે તમને થાય કે આજે માંડી વાળવું છે, તો જરા થોભજો. એવું પણ કોઈ વાર થશે કે, “ચાલ હવે કાલે કરીશ, આજનો દહાડો દોડવા જવું નથી.” આ ક્ષણ તમારે સંભાળી લેવાની છે. આળસ કરવી નહીં, ઢીલ મુકવી નહીં, એક વખત માટે પણ નહીં જ. જરા વીચાર કરજો બેસીને, કંપ્યુટર ખોલીને બેસી ન જતાં ઉંડો વીચાર કરજો કે તમને શું અટકાવી રહ્યું છે? એ કરવાની જે અગવડ છે તે તમને રોકી રહી છે – અગવડ. એનાથી તમે ભાગવા માગો છો. એને હસી કાઢો અને શરુ કરી દો. દોડવાની ક્ષણનો આનંદ માણો. તમને મજા પડશે.

દીકરી માટે મદદ

ડિસેમ્બર 1, 2017

દીકરી માટે મદદ
(બ્લોગ પર તા. 1-12-2017)
ભારતમાં જે લોકોને પોતાની દીકરીનાં લગ્નના ખર્ચ બાબત મદદની જરુર હોય તેમને માટે આ સમાચાર ફેસબુકમાંથી વધુમાં વધુ લોકોને જાણ કરવા માટે મુકવામાં આવ્યા છે.
દીકરીનાં લગ્નનો ખર્ચ કરી શકે તેમ ન હોય તે લોકોએ પોતાની રીતે દીકરીનાં લગ્ન નક્કી કરીને નીચે આપેલા ફોન નંબર પર સંપર્ક કરવો. લગ્નનો પુરેપુરો ખર્ચ “લાડલી ફાઉન્ડેશન” દ્વારા કરવામાં આવશે. એટલું જ નહીં દરેક લાડલી દીકરીને એક લાખ રુપીયાનો ઘરવખરીનો સામાન દાનમાં આપવામાં આવશે.
સંપર્ક કરો:
લાડલી ફાઉન્ડેશન,
ફોન: ૯૮૭૧૭૨૭૪૧૫, ૯૮૭૩૧૮૨૪૬૮, ૯૭૧૭૨૩૧૬૬૩
આ સંદેશને વધુમાં વધુ લોકો સાથે શૅર કરો જેથી જરુરતમંદને મદદ પહોંચાડી શકાય.

ઉજાગર વાત અને કડવું સત્ય

જૂન 7, 2017

ઉજાગર વાત અને કડવું સત્ય

બ્લોગ પર તા. ૭-૬-૨૦૧૭

મને મળેલા એક હીન્દી ઈમેલ પરથી

તમારી પાસે મારુતી હોય કે બી.એમ.ડબ્લ્યુ – રસ્તો તો એ જ રહેશે.

તમે હાથ પર ટાઈટન બાંધો કે રોલેક્સ – સમય તો એ જ હશે.

તમારી પાસે મોબાઈલ એપલનો હોય કે સેમસંગ – તમને કોલ કરનાર લોકો  તો તેના તે જ હશે.

તમે ઈકોનોમી ક્લાસમાં મુસાફરી કરો કે બીઝનેસ ક્લાસમાં તમને સમય તો એટલો જ લાગશે.

જરુરતો પુરી થઈ શકે છે, વાસનાઓ નહીં.

એક સત્ય આ પણ છે કે ધનવાનોનું અડધું ધન તો એ બતાવવામાં જતું રહે છે કે તેઓ પણ ધનવાન છે.

કમાણી નાની કે મોટી હોઈ શકે છે,

પરંતુ રોટલીની સાઈઝ બધાં ઘરોમાં એક સરખી જેવી હોય છે.

કડવું સત્ય

ગરીબ ગરીબ સાથેની સગાઈ

છુપાવે છે લોકો,

અને પૈસાદાર સાથેની દુરની સગાઈનાં

ચગાવી ચગાવીને ઢોલ પીટે છે લોકો.

ભલે ગમે તેટલું કમાઈ લો, પણ કદી ઘમંડ કરશો નહીં.

કેમ કે શતરંજની રમત ખતમ થતાં

રાજા અને કુકી એક જ ડબ્બામાં મુકી દેવામાં આવે છે.